Het grote avontuur van twee kleine sloddervissen

Galapagos in the mist

Na een reeks onrustige nachtshifts verschijnen de vage contouren van Galapagos doorheen een deken van dichte mist. Daniel geeft het roer aan mij over en kruipt in zijn nest. Ik ga er nog even bij liggen want we zijn er nog lang niet. Plots hoor ik het (ondertussen bekende) gezucht van een dolfijn die naar lucht hapt. Snel spring ik overeind en zie nog net zijn lijf in het water verdwijnen. Maar huh? Zulke vreemde vormen? Een misvormd exemplaar? Hier in Galapagos?! Mijn hoofd is nog wazig dus ik bedenk dat het daaraan kan liggen. Maar plots popt de kop weer boven water, zwemt op zijn zij voorbij en kijkt mij recht in de ogen met een hele bos snorharen rond zijn neus. Ha! Dit is geen dolfijn maar een ferme zeeleeuw! Ik roep de hele boot wakker en iedereen is in opperste staat van vreugde. We zeilen een monumentale rock voorbij met de naam Leon Dormido (De Slapende Leeuw). Wij willen er dolgraag illegaal gaan snorkelen, maar Danny durft niet. Er hangt een duikboot rond de rots en een zwaard van Damocles (eventuele confiscatie van de yacht bij wetsovertredingen) boven zijn hoofd. Ook wij willen Red Sky Night nog eventjes houden, dus we plooien.

Ik leid de zeilboot de haven binnen tussen reefs en scheepswrakken. We zijn nog maar geankerd of een watertaxi benadert ons al. “I’m your agent!” roept een mannetje met een zonnebril en een fancy gele T-shirt. Wie bepaalt dat zo ineens?! We vinden het maar een raar ventje maar een agent heb je sowieso nodig in Galapagos dus waarom niet… Voor het gemak dan maar. Zijn naam is Pablo en wanneer hij uiteindelijk onze boot bezoekt zit hij zwijgend in een hoekje en voert het meisje van de fumegation het hoge woord. Noch de madam van de agency noch Pablo stralen veel vertrouwen uit. De corruptie staat in koeienletters op hun hoofd geschreven. Bovendien zijn ze allesbehalve zo streng als we dachten. Wij hadden een chemisch bombardement van de boot verwacht, zij beloven ons ooit een spray te geven waarmee we de ongewenste insecten van onze boot kunnen spuiten. Maar “het is niet echt nodig”. Soit. We komen er goedkoper van af dan voorzien, maar toch breekt ons hart bij al die dierbare dollars die we neertellen in de handen van de onprofessionele maar goedlachse Carmela, de mollige madam van de agency. Achteraf ontdekken we dat zij als een Godmother het piratencircuit van de stad regeert. Dat had ik die eerste dag nooit verwacht! Het positieve nieuws is dat zij met haar macht een autographo kan bezorgen waarmee we onafhankelijk naar alle eilanden kunnen zeilen (een redelijk exclusief privilege). Ook dat hadden we niet verwacht.

Kjel en ik blazen met dikke wangen en een grote glimlach ons gele plastieken bootje op (de pomp paste er uiteraard niet op) en gooien het overboord. Ik voel mij weer zeven jaar oud. We dokteren de beste roeitechniek uit en peddelen naar het zeeleeuwenplatform. De luizakken zijn te loom om veel te bougeren. Net als honden grommen en happen ze naar intruders en krabben aan hun mini-oortjes met hun flappoten. Een kleintje duikt onderwater en begint aan de onderkant van ons bootje te knabbelen. Iedereen vindt het aanvankelijk heel schattig maar onze vriend bijt verdomme een gat in ons spiksplinternieuwe yacht! Klein rotzakske! De stromingen in Galapagos komen helemaal van Antarctica dus het verschil met de warme Caraiben is enorm en de troepen moeten zich terugtrekken. Iedereen heeft het barkoud, is stikkapot van de lange dag en crasht. We checken de laatste episode van de BBC Pacific series, proppen ons vol met Daniels overheerlijke pompoenstoofpot en donderen in slaap.

De kleine deugniet

Voor het krieken van de volgende dag worden we gewekt door iets wat herinnert aan een opgefokte geit. Kjel gaat kijken en roept: “Brecht! Er ligt een zeehondje in de cockpit!” Ik kijk door het raam recht in de grote slaperige ogen van een klein zeehondje. Hoe schattig! Lekker opgekruld op een kussentje, met zijn kopje op de touwen. Maar hij behoort tot dezelfde rotzakskesfamilie als onze vorige besnorde vriend, dus hij heeft alles onder gekakt en we jagen hem het water in.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s