Het grote avontuur van twee kleine sloddervissen

Gordon Rock

Gordon Rock. De legendarische master dive waarvoor je minstens 15 duiken in je logboek moet hebben. Oeps. Wij hebben er amper 10, waarvan twee keer bodem van de boot schrobben dus niet echt noemenswaardig. Maar we zijn jong, fit en vol zelfvertrouwen dus we ronden af naar boven: elk 16 duiken. Voila. Leugentje om bestwil. Een risico, maar soit, we willen dat hier niet missen hoor!

Ondanks ons dikke wetsuit gaan we voor 4 pond lood lichter. We checken onze uitrusting. Alles lijkt sweet. Vol goede moed plons ik achterover de wilde zee in en zink binnen de halve minuut onderwater. Dan gaat het plots mis. Freeflow regulator, mask vol fog, neus vol water, kop vol snot, snorkel afgerukt bijna verloren, pokkediep, veel current, paniekaanval, hoorde mezelf piepen, blazen en hoesten in dat ding. redelijk stressvol. Dacht dat de witte haai mijn hart op 10 km afstand zou horen kloppen en al onderweg was. Na enkele minuten klaarde de mist op, al mijn snot ingeslikt. Voor mijn tweede duik ruil ik twee overbodige pond aan lood van mijn gewichtsgordel voor twee pond speeksel in mijn masker. Dit keer zal de bewaseming geen waar zijn. School van Hammerhead sharks! Black tipped sharks boven ons en grotere white tipped sharks dan in Kicker Rock waarvan enkele slapend op de bodem. Pinnakel met prachtige zeesterren. King Angel Fish. De schildpadden komen uit pure nieuwsgierigheid bijna kusjes geven op onze duikmaskers. Een school van naar schatting duizend barracuda’s cirkelt in vreemde formaties rond ons.

Na afloop zijn we extatisch en nog niet pere total genoeg om in onze schelp te kruipen. We springen in de dinghy en cruisen door de baaien. Een zeeleeuwengrijsaard volgt ons op de voet en haaien zwemmen onder ons voorbij. We sluipen met de boot door een rotskrak en hangen hem vast aan een pontonnetje. Als we het peninsula naar boven wandelen komen we uit aan een uitkijkpunt. Beneden zien we een poel met minstens een stuk of 20 white tipped sharks in rustpositie. De jongens plannen een snorkelsessie in deze wateren, maar ik weet het toch niet zo goed. Als er een vreemde in mijn slaapkamer binnenkomt zou ik ook niet al te vriendelijk of gastvrij reageren. Dus ik vraag me af of het zoveel anders is voor deze haaien. Daniel dropt ons af aan een pier en Kjel en ik zoeken de weg naar Las Grietas, een canyon waar je van de hoge rotswanden naar beneden kunt springen. Kjel laat zich lekker ophitsen door twee andere kerels en springt van zeker 7 meter hoog. Een local doet een back flip van 13 m!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s