Het grote avontuur van twee kleine sloddervissen

Snorkelen met snorremansen

Na een avondje dieprode wijn wordt er de volgende dag niet veel uitgespookt. Tegen de late namiddag slagen we erin om de boot te verlaten. We wandelen tot het eind van het strand, klauteren over de lavarotsen, parkeren ons gerief naast de bluefooted boobies en duiken met onze snorkels in het koude water.

We spotten een parrot fish die op zijn dooie gemak zand kakt. Ik ben op mijn hoede voor haaien dus wanneer er plots een energieke zeeleeuw voor mijn neus schiet, pies ik bijna in mijn wetsuit. Die beesten zijn zo nieuwsgierig dat het bijna hilarisch is. Ze willen niet zomaar checken wat voor iets jij bent, maar komen echt super dicht met hun kop tegen je neus.

Opeens zien Kjel en ik Daniel als een kikker voor een grot balanceren. We zijn nieuwsgierig en zwemmen dichterbij. Plots duikt hij kopje onder en verdwijnt in een donker gat. Kjel kijkt met een extreem bedrukt gezicht naar mij en grommelt: “Die kèrel sloa se” (die kerel is zot). Ik roep door mijn snorkel een onverstaanbare: “Gij niet doen he!” maar hij heeft mij zeer goed verstaan en antwoordt meteen: “Nee! Zot!” Op dat moment verschijnt Daniel grinnikend om de hoek en doet zijn kikkermove nog eens voor met een big smile. Kjel en ik nemen een betere kijk onder water en schieten dan als de bliksem achter hem aan. Fluitje van een cent!

Daniel en ik volgen een dikke zeeleeuw die onder een rotsformatie vissen vangt en dan zijn prooi op de bodem naar binnen schoefelt. De mannelijke dikzakken kunnen territoriaal uit de hoek komen dus we houden een veilige afstand. Ondertussen klimt Kjel op de hoge rotsen aan de overkant en springt na enige meditatie naar beneden.

Plots voegt een jong nieuwsgierig zeeleeuwtje zich bij ons trio en toont duidelijk aan dat hij wil ravotten. We cirkelen rond hem en hij racet in het rond. Hij bijt in Kjels vinnen maar dat doen ze ook bij elkaar om te spelen, dus het is geen vorm van agressief gedrag. Als hij even op adem komt zwemt hij super dicht bij mij. Ik raak hem heel eventjes aan om te spelen en hij tsjeest er weer vandoor.

Kjel haalt de rand het eerst en de kleine speelvogel jaagt hem het water uit, waarna hij recht naar Kjel opkijkt alsof hij niet begrijpt waarom zijn speelkameraad er al mee stopt.

Daniel en ik snorkelen nog wat rond in de baai en strelen de algen op de rug van een grote oude zeeschildpad. Het is een grappige combinatie, die bloedserieuze, wijze schildpadden en de dolle zeeleeuwen. Onze expeditie zit er op en we slenteren vermoeid naar huis.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s