Het grote avontuur van twee kleine sloddervissen

Crossing Galapagos – Marquises

Eindelijk brak le moment supreme aan. De langste crossing van de hele trip lag voor de boeg. Letterlijk. Voor de boeg. Onvoorstelbaar hoeveel spreekwoorden afkomstig zijn van het zeilen. We waren er klaar voor: mentaal, lichamelijk en gastronomisch. Galapagos had ons niets meer te bieden. Mijn blaasontsteking was genezen. Ons lichaam verlangde naar enkele weken platte rust. De boeken op ons schap stonden te springen om gelezen te worden. De netten in de cabin hingen vol fruit en groenten. De manden onder de tafel zaten vol met eieren. De bodem van de boot was netjes geschrobd. Hoog tijd om te vertrekken!

Op het moment dat ik dit neerschrijf hebben we ongeveer 18 dagen zeilen achter de rug. Nog een viertal te gaan. Maar na die zalige tradewind, met gemiddelde snelheden van 8 knots en onze optimistische race met de tijd, heeft de wind vandaag besloten om een rustdagje in te lassen. We zouden niet mogen klagen, maar de teleurstelling hangt in het salon naast de lege netten waar eens al dat sappige fruit en die krokante groentjes in lagen. Niet getreurd, mijn 830 bladzijden boek is nog niet uit en onze proviand nog niet op. Er valt altijd wat te doen en vandaag is dat een update van ons dagboek.

Hier een overzicht van de hoogtepunten tijdens onze trip.

Alle coole dingen die we gedaan hebben:

Op een dag hangen we lui in de schaduw in de cockpit, te mijmeren over de volgende maaltijd (tegenwoordig niet uitzonderlijk de hoofdactiviteit van de dag) en beseffen we dat we net wat te weinig Mahi mahi over hebben om iedereen van een deftig visdiner te voorzien. Daniel zwiert nonchalant de vislijn overboord in het water. Geloof het of niet, – geloof mij maar gewoon want het is waar – geen 10 minuten vangen we een prachtig gouden Mahi mahi mannetje! Vlak naast onze spartelende vriend spotten we zelfs een schildpad! Midden in deze zogezegde zeewoestijn…

De Galapagos vogeltjes volgden ons nog zeker vijf dagen, cirkelend rond ons emergency-koord in de hoop dat er wat eetbaars aan hangt.

Squid en flying fish belanden op het dek, in de cockpit en in Daniels badkamer (stinkt als de pest). De squid plakt niet veel later als een uitgedroogde stinkende smurrie op het blinkende wit, de flying fish spartelen de schubben van hun lijfje vooraleer ook zij als uitgedroogde lijkjes in hun eigen bloedbad plakken. Op een nacht sta ik op het trapje op de uitkijk. Mijn koplamp schijnt plots op iets blinkends dat in de dodger ligt te koekeloeren. Een paars inktvisje met een groot oog en iets wat op een kloppend hartje lijkt. Heb hem in een ziplockzak gestoken en in de diepvries gesmeten. In de hoop dat Kjel een calamaresfeestje wil organiseren.

Een Bruinvis vergezelde ons even en verdween dan weer. Specialer dan een dolfijn, minder beroemd en minder egaal, een vreemde afgeronde kop en grijze scharten op zijn rug maar daardoor net zo cool.

Spectaculaire en dramatische maansopgangen.

De jongens klimmen op de forestay om de spinnaker halyard te fixen en wat energie kwijt te spelen. Ik schil ondertussen de patatten, ook erg spannend en vermoeiend. Mijn kriebels krijg ik door gewoon naar hun te kijken.

Tea time parties met Kjel als Captain Ron in zijn nest ligt te pitten. Koffietjes drinken en bergen koekjes smikkelen en vooral keuvelen over vanalles en nog wat, en giechelig en verliefd doen zonder gestoord te worden.

Man over board drills. Altijd stressen, altijd lachen en altijd een volledige namiddagactiviteit.

Verjaardag van Daniel met koekjes van Kjel en kaartje op rug van Viajesan (antizeeziektepillen) en lelijke tekeningen in het logbook.

Feestje voor 2 jaar elkaar kennen met goede rode wijn, zelfgemaakt brood met zongedroogde tomaatjes, zwarte olijfjes, kaas en liefde.

Beslist dat we voor ons kapiteinsbrevet gaan en de wereld nog eens gaan rondzeilen. Tegen betaling deze keer.  J Kjel wil een boot kopen. Ik niet J

Achter de boot gezwommen en in onze broek gepist uit schrik voor de tijgerhaaien die ons misschien aan het volgen waren.

Ik knipte Kjels haar, fin, schoor zijn zijkantjes en liet de lange blonde stukken onaangeroerd: resultaat is het beste van twee werelden, lekker fris en proper maar toch nog steeds meisjesachtig J het belangrijkste was dat hij tevreden was en geen drie weken moest “verteren”.

Alle tegenslagen op een rijtje:

Na twee dagen marcheert de Satphone niet meer. Probleem met batterij, software of oplader. Vies klote. Nu kan ik mama geen berichten sturen en zal zij doodongerust worden… Amanda en Blake net van hetzelfde. Hopelijk sturen ze geen noodsignalen uit en begrijpen ze dat alles nu eenmaal naar de zak gaat op zee.

Pole en forestay beschadigd nadat Kjel en ik het headsail probeerden op te rollen.

Mainsail zipper stitching en batten los gekomen en hersteld

Ovenschakelaar kapot maar hersteld

Thee gemorst in cockpit leek even onmogelijk weg te krijgen maar uiteindelijk toch met chlorox opgelost.

Batterijen van de boot zijn snel leeg dus moeten we de motor gebruiken

Zonnepanelen in de schaduw dus batterijen worden te weinig opgeladen

Een gasfles is al leeg na 10 dagen. Nog maar eentje te gaan voor de volgende 20 (?) dagen …

Deden eventjes 10.4 knots en broachten meteen daarna. Paniek aan dek.

Autopilot slaat soms af, schakelt over naar stand-by waardoor de boot naar de wind toe draait en de zeilen beginnen te floggen.

Boot broachte (duikt met zijn neus in de zee) en de koffiekoppen vallen op de grond.

Na een koffiepauze in de cockpit helt de boot plots overdreven naar starboard side en captain Ron’s Special Cup (onze cadeau voor hem) vliegt in stukken van elkaar.

Alle geslaagde recepten op een rijtje:

Alle bananen werden gelijktijdig rijp dus week 1 boeften we bananencake van ’s morgens tot ’s avonds (iedereen kent ondertussen het recept vanbuiten. Beste combi volgens mij is veel bananen, minder suiker, olie en melk ipv boter, kaneel en donkere bloem, beetje nootjes), week 2 bananenpannenkoeken en nu zitten we aan de bananenconfituur, mmm.

Yoghurt van Kjel (Daniel voegde te vroeg bananen toe waardoor die alle smaak verloren en de yoghurt een schiftige smaak en textuur kregen). Sowieso zit er natuurlijk meer liefde in die van Kjel, wat volgens mij het grootste geheim is van zijn succes.

Confituur met bananen (uiteraard), mandarijnen, appelsienen, rozijnen en kaneel confituur.

Stoofpot met bonen en/of linzen, aardappelen en/of pompoen, wortelen, paprika,… en veel curry.

Rijst met ei, parmezaanse kaas, auberginecurry en geroosterde amandelen.

Alle films en boeken die ik heb verslonden:

Hell Boy II: in Home Cinema (laptop op de frigo – luxe!) een onverwachte topper, zowel esthetisch als narratief een verrassing. Zalige fantasy en goeie humor.

Beowulf: een draak van een film met hoog entertaingehalte, een zielige Anthony Hopkins en miscaste Angelina Jolie in een van de hoofdrollen.

The Fog of War – docu over McNamara

Trinity and Beyond – docu over experimenten met atoombommen in de Pacific Ocean. De pijnlijke verhalen horen we later van de locals in de Marquesas.

Lady Chatterley’s lover – D. H. Lawrence: emo erotische klassieker die mij wel kon bekoren en de verwachtingen oversteeg.

Cosmopolis – Don Delillo: excellente voorproefje van Underworld met een voor mij nieuw personage dankzij de opmerkelijk jonge leeftijd (28), de ijskoude rationele geest die flirt met aanvaarde normen en waarden. Centrum van het verhaal vormt zijn limousine vanwaaruit hij zijn cosmopolis observeert, ervaart en in vraag stelt.

Underworld – Don Delillo: het einde, een mega aanrader, weinig meer woorden aan vuil te maken.

Overeenkomsten tussen Captain Ron (uit de gelijknamige film) en onze Capt Jack Daniels:

Loopt rond in zijn onderbroekske, hoe langer de trip duurde hoe meer gaten er in zijn boxershort kwamen totdat hij uiteindelijk met zijn ballen bloot in de cockpit zat. Misschien vandaar de origines van het woord “cock”-pit.

Ligt meestal hele dagen in zijn nest halfdood te maffen, terwijl Kjel en ik koffiefeestjes houden en gemiddeld tien vijftien koekjes verorberen.

Is op zijn paasbest met een glas rum in zijn hand. Dan babbelt en lacht hij heel erg veel. Nadien volgen gegarandeerd twee dagen hangover met een lang bakkes, veel junkfood en dikke ogen.

Voortdurend op zoek naar mooie meisjes. Zonder succes.

Racet met auto’s en dinghys.

Vertrekt meestal gehaast en onvoorbereid uit de ankerplaatsen.

Zegt altijd dat alles wel in orde komt al dan niet met sarcasme in zijn toon.

Is voorbereid op piratenaanvallen (flares).

Motort graag (NOT) en altijd als wij net n een diepe slaap liggen (wel waar)

Wacht altijd tot wij eten bereiden, niet anders kunnen dan te vragen of hij ook wat moet hebben, het voor zijn neus te schuiven en dan te moeten luisteren naar zijn commentaar op het eten. Afwassen doet hij ook niet graag en bij gevolg praktisch nooit. Tenzij hij plots een opruimwoede krijgt en de hele keuken van boven tot beneden boent.

Verveelt zich stierlijk na vijf dagen…

Valt best wel mee, hoewel Kjel en ik ons allebei makkelijk aan hem ergeren zoals hierboven beschreven!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s