Het grote avontuur van twee kleine sloddervissen

Berlinda & Compie

Bij het schrijven van “Santal en Neetje” zette ik mijn ouders een beetje te kakken en kon daar best van genieten. Aangezien ik pret graag deel met anderen, vroeg ik Kjel om een guest entry te doen zodat hij dat bij zijn eigen moeder en Johan zou kunnen doen. Op die manier vangt hij dit keer de klappen op in plaats van ik en kan ik hen achteraf tenminste nog onder ogen komen. Bij deze wil ik Berlientje en Compie nog eens hartelijk bedanken voor de mooie reis!

Geschreven door Dupongsje:

In maart 2013 was het weer bijna een jaar geleden dat Kjelliechantiebellie zijn moetje gezien had, dus kon ze het wel niet laten om helemaal naar Nieuw Zeeland te vliegen zeker. Compie moest mee, willen of niet. Gelukkig mochten zijn sigaren ook mee! En gelukkig was Brechtsken er ook, zijn favoriete stiefschoondochter (of hoe noem je dat!?) Net zoals Chantalleke en Reneeke wilden we hen gaan opwachten in de luchthaven, maar de verrassing bleek niet even groot te zijn. Berlientje had op de vlieger namelijk een visioen gehad dat we haar gingen opwachten. De tranen van geluk moesten daarentegen niet onderdoen voor die van Chantal. Die van Jowanneke wel (al klaarde zijn gezicht wel een beetje op toen hij zijn stiefschoondochter zag). Zelf kon ik het ook niet laten om een traantje weg te pinken. Uiteraard konden we niet snel genoeg de huurauto in en inchecken in hun hotel om direct in de drank en de sigaren te vliegen. Na tien minuten was het alweer alsof we nooit van elkaar weggeweest waren. Uit het oog is zelden uit het hart.

DSC04821

externa harde schijf 18374

externa harde schijf 20109

Moetje en Compie hadden zoals verwacht een zeer strakke planning en zoals nog meer verwacht een zeer strakke bak om overal naartoe te rijden. Wij mochten mee en deden een aantal zalige tripjes samen. Onze eerste trip ging van Christchurch naar Mt Cook. Overal was het aan het regenen. Een slechte start en moetje zag al haar hele reis in het water vallen en het landschap zag er maar een beetje flauwtjes uit. Overal boerderijen, niet veel verschillend van onze Vlaamse polders, behalve dan wat heuvelachtiger. Maar dan, amai, grote bergen in de verte en de zon breekt uit en Berlientje straalt van geluk. Johan doet goed zijn werk en stopt overal om schone foto’s te maken met hun blitse nieuwe kodak voor den album achteraf. Bij het Tekapo-meer rijden we een heuvel op waar we onze lunch hebben. Het uitzicht is adembenemend en iedereen zit op zijn gemak.

externa harde schijf 18395

Maar niet voor lang, want de pikeypisces zijn van plan een wandeling te maken terwijl Johan met zijn vrouwtje naar de gletsjermeren van Mt Cook gaat. We kunnen Johan overtuigen om ons naar het begin van onze wandeling te voeren. Slechts een halfuurtje omrijden beloven we hem. Van een halfuurtje komt snel een uurtje en aan de weg lijkt geen einde te komen. We beginnen ons stilletjes aan schuldig te voelen dat we hun schone tijd aan het afsnoepen zijn, maar eenmaal gearriveerd zegt moetje dat we ons geen zorgen moeten maken en ze trekt een fles wijn open in the middle of nowhere. Ze heeft haar glazen mee helemaal van Belgie, wat een briljante keuze! Johan vindt het wel een beetje ambetant dat er geen stoelen zijn, maar wanneer hij een boomstronk vindt, waant hij zich terug in zijn vijfsterrenlodge.

externa harde schijf 18400

Net voordat ze vertrekken word ik ineens zenuwachtig omdat we water vergeten zijn, maar ik durf er niets van te zeggen omdat ze nu speciaal zo ver om gereden zijn. Gelukkig geeft Berlientje nog een paar flesjes water in de auto liggen en laat ze zich vrijwillig beroven. Met die fles wijn in ons botten beginnen we te wandelen en na een half uur vinden we dat we ver genoeg gewandeld zijn en zetten ons tentje op. Het uitzicht is magnifiek. In de verte zien we Mt Cook en hopen dat het andere stel het ook goed stelt.

DSC04836

DSC04842

DSC04854

DSC04855

Een paar dagen later zien we elkaar terug in Queenstown in een luxueus hotel. Zoveel luxe hebben lang niet meer gehad. Met Brechtsken duik ik in bad en we laten alle aangekoekte modder van het afgelopen jaar losweken zodat we toch een beetje fris ruiken tussen de mensen met klasse (al kan Brecht de scheuren in haar kousen niet verbergen). Moedertje is perte totale van al haar avonturen op het gletsjermeer, maar heeft prachtige verhalen. En foto’s! De volgende dag is ze er weer helemaal bovenop en gaan we een heuvel in Queenstown beklimmen.

_45

DSC04877

DSC04878

Mama verandert in een machine en stoomt naar boven met haar wandelstokken terwijl Johan vindt dat het toch een beetje rapper mag. Ik ben trots op mijn moedertje (en Johan ongetwijfeld ook). Eenmaal boven kunnen Johan en ik de gedachten aan een sigaar alweer niet meer onderdrukken, dus we duiken terug naar beneden en voor we het weten zitten we in de tuin van ons jeugdhotel met een glas wijn (uiteraard!) en een dikke toeter in de mond. En daarna de beste zeevruchtenpla die we in ons leven hebben gegeten.

externa harde schijf 20268

externa harde schijf 19625

externa harde schijf 18537

externa harde schijf 20299

externa harde schijf 20305

Een paar dagen later is het mijn verjaardag. Als kado hebben we een nieuwe tent gekregen (want Brechtje is niet veel vroeger verjaard). Yihaa! We ontmoeten elkaar in Queenstown en rijden samen naar Wanaka. Onderweg stoppen we in een gezellige ouderwetse bar en drinken er een soepje bij de open haard. Daarna een gigagezellig diner met verhaaltjes over vroeger, daarna nog meer wijn en meer verhaaltjes over vroeger en daarna nog een sigaar bij de haard buiten en ja, nog meer wijn… Zo moet een verjaardag zijn he.

externa harde schijf 18791

externa harde schijf 18797

externa harde schijf 18809

De volgende dag trekken we met een heuse kater naar de Rob Roy glacier. Een wandeling van een goeie twee uur door een prachtige gorge en moetje is weer in topvorm. Hoe kan het ook anders in deze prachtige natuur, zo’n topgezelschap (en uiteraard weer die wandelstokken!) Bij de gletsjer hebben we lunch en de gedachte aan een sigaar steekt alweer de kop op. Johan en ik beslissen om terug naar beneden te lopen. Ik heb snel een kleine voorsprong geboekt en beslis me achter een boom te verstoppen. In de verte zie ik Jowanneke aankomen met een kop rood als een tomaat en gedachten vol sigaren. Op het moment dat hij passeert spring ik vanachter de boom en schreeuw ik zo hard als hij kan. Amai, ik mag content zijn dat ik nog leef, want hij stond daar direct in judo houding met een mix van moordlust en angst op zijn gezicht. Een twintigtal minuten later zijn we weer beneden en iets later ontvangen we onze vrouwtjes weer met open armen.

externa harde schijf 18863

_146

externa harde schijf 18850

Na Wanaka scheiden onze paden voor een weekje en we zien elkaar terug in Picton waar ik en moetje een beetje gaan shoppen en wat moeder-zoon-klap verkopen. Daarna springen we in de auto en rijden we naar Kaikoura. Ik ben perte totale en val in slaap in de schoot van mijn liefste baby, het beste hoofdkussen ter wereld en het duurt niet lang voor zij ook knock out ligt. Onderweg komen we zeehondjes tegen.

externa harde schijf 19756

externa harde schijf 19492

externa harde schijf 19502

De volgende dag is het Compie zijn verjaardag en dat vieren we jawel, met champagne en kreeften. Volgens Johan is dit conspicious underconsumption maar voor ons is dit het paradijs. Het duurt niet lang voor Wanneke aan de klap geraakt met een paar Duitsers en die zien hem uiteraard graag komen met zijn fles sjampanje. Aan tafel krijgt moetje eindelijk de foto te pakken waar ze al de hele reis op aan het azen is. En we mogen content zijn met het resultaat (sorry om altijd zo’n moeilijken te zijn moederke).

_3101

externa harde schijf 19560

externa harde schijf 19564

externa harde schijf 19577

Het einde komt in zicht en we hebben nog een fenomenale middag in een zwemparadijs waar ze buizen hebben. Yihaa. Brecht en ik voelen ons terug kind en lopen rond als twee zotten. Daartussen relaxen we een beetje met Johan en Berlinda in de hot pools en voor we het weten zitten we weer aan een tafeltje met een fles wijn en een sigaar. Het afscheid doet pijn, maar het was weer fantastisch en het duurt niet te lang voor we elkaar terug gaan zien. Merci om naar de andere kant van de wereld te komen om jullie twee stroatelopers te bezoeken!

externa harde schijf 19780  externa harde schijf 19790

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s