Het grote avontuur van twee kleine sloddervissen

Crossing

Crossing Dominica – Panama

Na onze wilde avonturen in Dominica geven we ons moe en voldaan over aan het ritme van de zee. Tien dagen zonder land in zicht lachen ons toe. Na mijn gegarandeerde vijf dagen zeeziekte (ko, in quarantaine) ben ik plots ook figuurlijk door zeeën van tijd omringd. Om de tijd te doden tijdens het zeilen lezen we niet enkel boeken of kijken we niet alléén maar naar de BBC series over de South Pacific. Zoals het echte zeilers betaamt vangen de jongens ook vis. Fin, die enkele keren dat het lukt toch, voor de rest zie ik van achter mijn boek (of zonnebril als ik zeeziek ben) veel gepruts met vishaken, lijnen en fluorescerend voedsel. Soms krijg ik wel zin om mij te bemoeien, maar na die enkele keren dat ik heel moedig de vangst onthoofdde en fileerde eindigde ik telkens kotsmisselijk in mijn bed. Sindsdien probeer ik dat te vermijden zodat ik op zijn minst kan meegenieten van de visgerechtjes. Kjel verkeert in de experimenteringsfase van zijn zelfgebakken brood en yoghurt die hij ook zelf laat beschimmelen. Ikzelf ga voor de lekker geurende (maar tot nu toe wel redelijk ongerezen) focaccia en guacamole. Daniel is de tonijnburgerman. Op windstille dagen zwemmen we achter de boot, dobberen we in de life rings, zwieren we aan de touwen en de mast, en belanden we met al dan niet geslaagde salto’s in de oceaan (af en toe komen daar bloed of alleszins rode plekken aan te pas).

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s