Het grote avontuur van twee kleine sloddervissen

Las Perlas

Eindelijk verlaten we Panama City. Echt, eindelijk. Strontebeu. Een smaakloze en kleurloze grootstad waar we van de hete, drukke bussen of de airco taxi naar fancy malls met (nog koudere) airco reden en terug. Onderweg slechts hitte en drukte. De mooring in Balboa Yacht Club en de anchorage in Las Brisas kwamen ons na twee maanden ook serieus de strot uit. Dus we zwaaiden niet eens bij het wegvaren en waren maar wat content met de zee van rust en stilte die zich voor ons uitstrekte.

De mooie relaxte eilandengroep van Las Perlas komt als een verademing. De eerste morgen spotten we dolfijnen en mooie pelikanen (mooier dan de donkere monsters uit Panama City). Niet dat we veel uitspoken op de eilandjes. We springen in de zee, snorkelen wat rond en bevrijden de bodem van de boot van barnacles. Ik zorg voor de finishing touch met scuba gear (mijn eerste duik na het certificaat in Portobello – niet dat het zo’n uitdaging was). De miljoenen mini-garnalen eten ons op en de kwalletjes strelen hun tentakels tegen onze huid. Kleine klootzakjes allemaal. Kjel snorkelt wat verder weg, vindt roggen en test zijn speer. Niet veel later liften we het anker en zijn we de pijp uit. Op naar Galapagos!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s