Het grote avontuur van twee kleine sloddervissen

Spearfishing

De jongens (Kjel, Daniel, Ren en twee locals) patrouilleren rond de koralen op zoek naar vis om te speren. Ik wacht mijn beurt af (we hebben maar een beperkt aantal speren) en snorkel in hun buurt. Plots ontdek ik vijf kleine visjes die rond mij cirkelen en aan mijn duikpak kriebelen. Ze komen verbazingwekkend dichtbij en kijken nieuwsgierig naar mijn masker. Als ik een stukje verder zwem volgen ze mij op de voet.  Ik win hun vertrouwen en op den duur zitten we te spelen met elkaar. Ik kan ze aaien en strelen zoveel ik wil zodat het lijkt alsof ik met vijf kleine hondjes aan het fletsen ben. Ik kan het haast niet geloven. Pas als een van de locals vlak naast mij een vis speert, verdwijnen ze uit het zicht.

Ik zie Kjel naar beneden duiken en check wat hij doet. Hij houdt zich vast een de grot en observeert een vis onder een overhangende rots. Hij houdt zijn adem in en de spanning stijgt. Plots schiet hij en heeft beet. Ik twijfel om te blijven kijken maar “Sharks patrol these waters” en zij ruiken bloed van ver dus ik maak me rap uit de voeten. Ik zie hem naar de locals zwemmen met zijn speer in de lucht. Maar hij heeft pech. Zijn visje behoort tot de risicogroep voor ciguatera en gaat naar de haaien. Daarna is het mijn beurt. Ik jaag op de groene papegaaivissen maar ze zijn te klein en te snel. Dan spot ik grotere rode vissen onder een overhangende grot maar ze zitten te diep en te verborgen om ze te kunnen pakken. Enkel de locals halen hun buit binnen. Vijf vissen vrij van ciguatera voor op het kampvuur.

De vader heeft ondertussen kokosnoten geraspt en Kjel knijpt ze uit tot melk. De rijst is gekookt en geplet in suiker. Iedereen smult zijn buikje rond. Tijdens een strandwandeling vangen Kjel en ik ghost crabs met spokenogen op hun lijf maar krijgen elk een slip in onze pikkel van hun scharen. Overal op het strand liggen glanzende Kaori-schelpen. De vermoeidheid neemt toe en we willen naar huis. De laatste poging om onze gastheer gelukkig te maken met wat we hebben mislukt want hij is eerlijk en zegt dat hij enkel geïnteresseerd is in drank (Jack Daniels – een man met smaak en klasse) en dat hebben we niet meer. Maar ik plaag hem wat en de sfeer verbetert tot hij ons liefdevol omhelst en wij tevreden naar de boot roeien.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s